Mustafa Kemal’e hayranlığını 1919 yılında Samsun’da görev yapmakta olan bir PTT memuru şöyle özetliyor…

“Hava yağmurlu ve elektrikliydi. O zamanlar paratoner sistemi olmadığı için telleri toprağa vermiştim. Saat gece yarısına yaklaştığı bir anda kapıdaki nöbetçi koşa koşa geldi, bir haber verdi. Mustafa Kemal Paşa geliyor. O sırada, Mustafa Kemal Paşa tek odadan ibaret telgrafhaneye girdi. Ayağa kalktım.

— Buyurun Paşam.
— Derhal Havza ve Amasya ile görüşmem gerekiyor dedi.
— Hava elektrikli, telleri toprağa verdik, sizi görüştüremem!
— Bu, vatanın kurtuluşu ile ilgilidir. Muhakkak görüşeceğim, ya ölürüz, ya vatan kurtulur, dedi.

Ceketin cebinden ipek mendilini çıkarıp maniplenin üzerine koydu. Benim için telleri devreye sokmaktan başka yapacak bir şey kalmamıştı.

Devamını oku »

Vatan borcu “bedeli”nin zengin için de, fakir için de eşit olduğu ve hiçbir zaman “nakit” olarak ödenemediği nice bayramlara…

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız Kutlu Olsun!

Yeniden 1919 Derneği Yönetim Kurulu

“Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum. Biz ölünceye kadar geçecek zaman zarfında yerimize başka kuvvetler gelir, başka komutanlar hakim olabilir.”    

Mustafa Kemal ATATÜRK

25 Nisan 1915, Conkbayırı

Toplumsal araştırmaların önemini tam olarak kavrayamamış bir ülke olduğumuz bir gerçektir. Dolayısıyla, toplumsal araştırmaları yapan, bu araştırmalar üzerine kuramlar üretip deneylerde bulunan toplum bilimcilere gerekli desteği ve olanakları sunmamaktayız. Türkiye’de, genellikle, toplum ile ilgili yapılan araştırmalara da bir vatandaşın ulaşması pek kolay değil. Çalışkan araştırmacıların yayınlamış olduğu makaleler ve kitaplar da ne yazık ki günümüz Türk insanının ilgisini pek çekmemektedir. Toplumumuz, sürekli olarak günün koşullarına göre değişik tepkilerde bulunmaktadır. Türkiye’de, bu toplumsal tepkileri yaratacak birçok uyarıcı unsur bulunmaktadır. Ekonomi, siyaset, küreselleşme bu uyarıcı unsurların sadece birkaçını oluşturmaktadır. Halbuki, toplumdaki değişimleri sadece birkaç konu ışığı altında inceleyip yorumlamak  yanlış olur. Bu değişimleri oluşturan unsurlar, ancak ve ancak araştırmalar sonucunda belirlenebilir. Toplumsal düzenin oluşturulması bu araştırmaların sonucuna ve bu araştırmaların sonucundan oluşturulacak olan kuramlara bağlıdır. Toplumumuzda düzen oluşturulamaması, ayrılıklara ve bu ayrılıkların sonucu olarak daha büyük kargaşalara neden olacaktır.

Devamını oku »

Yeniden 1919 Derneği teşkilatlanması olgunluğuna erişene kadar birçok sıkıntının üzerinden gelinmiş, birçok dış etkenle mücadele edilmiştir. Teşkilatlanmamızın en önemli özelliklerinden bir tanesi de, bağımsız bir kültürü benimsemiş olmamızdır. Yani, bu derneğin ya da bu derneği oluşturan kimselerin arkasında, onları destekleyen ya da yöneten hiçbir güç yoktur. Türkiye Cumhuriyeti’ndeki yandaşçılık esasına dayalı dernekçilik anlayışından farklı bir nitelikle kurulan derneğimiz, “bağımsızlık” niteliği dolayısıyla, tasarlamış olduğu birçok çalışmayı birçok zorluklarla mücadele ederek yerine getirmiş; birtakım tasarıları da kaynak eksikliğinden ötürü hayata geçirememiştir.

Devamını oku »

Bir ülkenin gidişatını belirleyen en önemli unsur, o ülkenin insanıdır. Şayet, ülkemizin gelişmesi, varlığını koruyabilmesi ve sürdürebilmesi için gerekli olan düzenin oluşturulmasını istiyorsak öncelikle ülkemizin toplumsal devinimini ve dolayısıyla  ülkemizin insanını tanımlamamız ve araştırmamız gerekmektedir.

Etrafınıza bir bakın, gazete okuyun, radyo dinleyin, haber izleyin… Ülkemizde kültürel yozlaşma, çekirdek ve geniş ailenin yıkıma uğraması, dinin yanlış yorumlanmasından kaynaklanan tepkiler vb. her türlü olumsuzluk günlük yaşantımızda yerini almaktadır. Toplumsal çöküş aynı zamanda da ekonomik buhranlarla harmanlanarak değişik boyutlar kazanmaktadır. Ekonomik buhran, aileler arasındaki iletişimin, huzurun vb. ailevi devinimlerinin zarar görmesine neden olmaktadır.

Devamını oku »

İZMİR’İN DAĞLARINDA ÇİÇEKLER AÇAR

YAŞA MUSTAFA KEMAL PAŞA YAŞA!

“Biz yine ilerliyorduk. İzmir sokaklarına girdik. Birinci Kordon’a çıktık. Kordon’da silahlı yüzlerce düşman subayı ve askeri ile karşılaştık. Tereddüde yer yoktu. Kılıç çeeek… Dört nala!… Komutunu verdim. Rüzgâr gibi geçiyorduk… Karantina binasının önüne vardığımız zaman üzerime bir bomba atıldı. Bindiğim atın karnı parçalandı. Ben de yüzümden ve omzumdan yaralanmıştım. Üstüm başım kan içinde kalmıştı. Önem vermedim. Yine: İleri… diye seslendim. Ölsem de ne gam!… İzmir’i kurtarmıştık ya İzmir’e girmiştik ya… bu şerefin öncüleri biz olmuştuk ya… Nihayet Hükümet Konağı’na geldik. İçeriye girdik… Hemen balkona koştum… Halk, hükümet konağının önünde toplanmıştı. Hala asılı duran Yunan bayrağını derhal indirdim. Halkımızın öpe öpe getirdiği şanlı bayrağımızı aldım, önce öptüm, öptüm… Öptüm… Yüzümdeki kanlar ve gözyaşlarım ayyıldıza bulaşmıştı… Sonra O’nu Hükümet Konağı’na, Yunan Bayrağının yerine çektim. Artık hiçbirimiz gözyaşlarımızı tutamıyorduk. Dünyanın en şanlı ve en mesut insanı bendim…”
Yüzbaşı Şerafettin Bey

« Önceki