İZMİR’İN DAĞLARINDA ÇİÇEKLER AÇAR

YAŞA MUSTAFA KEMAL PAŞA YAŞA!

“Biz yine ilerliyorduk. İzmir sokaklarına girdik. Birinci Kordon’a çıktık. Kordon’da silahlı yüzlerce düşman subayı ve askeri ile karşılaştık. Tereddüde yer yoktu. Kılıç çeeek… Dört nala!… Komutunu verdim. Rüzgâr gibi geçiyorduk… Karantina binasının önüne vardığımız zaman üzerime bir bomba atıldı. Bindiğim atın karnı parçalandı. Ben de yüzümden ve omzumdan yaralanmıştım. Üstüm başım kan içinde kalmıştı. Önem vermedim. Yine: İleri… diye seslendim. Ölsem de ne gam!… İzmir’i kurtarmıştık ya İzmir’e girmiştik ya… bu şerefin öncüleri biz olmuştuk ya… Nihayet Hükümet Konağı’na geldik. İçeriye girdik… Hemen balkona koştum… Halk, hükümet konağının önünde toplanmıştı. Hala asılı duran Yunan bayrağını derhal indirdim. Halkımızın öpe öpe getirdiği şanlı bayrağımızı aldım, önce öptüm, öptüm… Öptüm… Yüzümdeki kanlar ve gözyaşlarım ayyıldıza bulaşmıştı… Sonra O’nu Hükümet Konağı’na, Yunan Bayrağının yerine çektim. Artık hiçbirimiz gözyaşlarımızı tutamıyorduk. Dünyanın en şanlı ve en mesut insanı bendim…”
Yüzbaşı Şerafettin Bey